Nr 52
(grudzień 2016)

Kilka słów o ciężarze dochodzenia

Bardzo często zdarza się, że do kancelarii radcy prawnego czy adwokata strony przychodzą dopiero, gdy zostanie wydany wyrok i trzeba napisać apelację. W dobie internetu i dostępności do wszelkiego rodzaju informacji prawnych i wzorów pism prawnych, ludzie często myślą, że sami sobie poradzą i nie trzeba w ogóle prosić o pomoc (doraźną czy stałą) radcy prawnego czy adwokata. Dopiero, gdy przegrywają sprawę idą do kancelarii licząc na pomoc, na którą może w danym przypadku być po prostu za późno.

Aby wygrać sprawę w sądzie trzeba m. in. potrafić dowodzić w nim swoich racji, albowiem Sąd wydając wyrok będzie brał pod uwagę stan rzeczy (faktyczny i prawny) istniejący w chwili zamknięcia rozprawy. Z kolei ustalenia faktyczne są dokonywane przez Sąd na podstawie dowodów.

Zgodnie z treścią przepisu art 6 k.c. „ciężar dowodzenia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne”. To osoba powołująca się na fakty powinna je udowodnić, a nie Sąd. Nie wystarczy w pozwie napisać np. że pozwany jest mam winny pieniądze, bo sprzedaliśmy mu towar, zaś pozwany, broniąc się przed takim powództwem, nie wystarczy, że powie, że zapłacił. Te twierdzenia powinny być poparte dokumentami, np. fakturą rat, zamówieniem towaru, potwierdzenia odbioru towaru przez pozwanego, potwierdzeniem wykonania przelewu, itd. W uzasadnieniu do wyroku Sądu Najwyższego z dnia 22.11.2001r. (I PKN 660/00, OSNAPiUS 2003, Nr 20, poz. 487) Sąd wskazał, że „samo twierdzenie strony nie jest dowodem, a twierdzenie dotyczące istotnej dla rozstrzygnięcia sprawy okoliczności (art. 227 kpc) powinno być udowodnione przez stronę to twierdzenie zgłaszającą”.

Powyższe oczywiście nie oznacza, że skoro samo twierdzenie strony nie stanowi wystarczającego powodu, to nie musi ona w ogóle nic mówić w toku postępowania. Strona powinna aktywnie uczestniczyć w postępowaniu i wypowiadać się, albowiem przepis art. 230 k.p.c. stanowi, że „gdy strona nie wypowie się co do twierdzeń strony przeciwnej o faktach, sąd mając na uwadze wyniki całej rozprawy może fakty te uznać za przyznane”.

Następna strona





Nr 52
(grudzień 2016)

Oczywiście strona nie zawsze jest w posiadaniu dowodu potwierdzającego jej twierdzenia, co może wynikać np. z odmowy wydania dokumentu przez organ, braku kwalifikacji, itd. W takich sytuacjach też nie jest ona bez wyjścia, albowiem może złożyć wniosek dowodowy np. o zwrócenie się przez sąd do organu w celu przedłożenia dokumentów, o powołanie biegłego odpowiedniej specjalizacji, itd.

Wnioski dowodowe – a więc zgłaszane na piśmie lub ustnie na rozprawie wnioski o przeprowadzenie dowodu, trzeba bardzo precyzyjnie określać m. in. co i na jaką okoliczność zgłaszamy. Wnioski takie mogą być zawarte w pierwszym piśmie kierowanym do sądu (np. w pozwie, odpowiedzi na pozew, itd.), jak i stanowić samodzielne pismo w toku postępowania. Warto zasięgać porady radcy prawnego lub adwokata przed złożeniem takiego wniosku.


Autor artykułu:
Małgorzata Karcz, radca prawny, właściciel Kancelarii Prawnej Veritas w Bielsku-Białej, redaktor naczelny "Biuletynu Prawnego", m.karcz@kancelaria-veritas.pl