Nr 2
(październik 2012)

Konsekwencje puszczania luzem psa w lesie

Zakaz puszczania luzem psa w lesie wynika z przepisu art. 30 ust. 1 pkt 13 ustawy z dnia 28.09.1991r., o lasach, a jego naruszenie będzie stanowiło wykroczenie z przepisu art. 166 k.w., który stanowi: Kto w lesie puszcza luzem psa, poza czynnościami związanymi z polowaniem, podlega karze grzywny albo karze nagany. Kara grzywny jest wymierzana w granicach od 20 złotych do 5 tysięcy złotych.

W powyższego wynika, iż każda osoba przebywająca w lesie i niebędąca na polowaniu, jeżeli puści luzem psa, popełnia czyn karalny. Puszczenie psa luzem oznacza umożliwienie psu swobodnego poruszania się bez smyczy. Wykroczenie to można popełnić umyślnie jak i nieumyślnie.

Lasem, zgodnie z przepisem art. 3 ustawy o lasach z dnia 28.09.1991r., jest grunt:

  1. o zwartej powierzchni co najmniej 0,10 ha, pokryty roślinnością leśną (uprawami leśnymi) - drzewami i krzewami oraz runem leśnym - lub przejściowo jej pozbawiony:
    1. przeznaczony do produkcji leśnej lub
    2. stanowiący rezerwat przyrody lub wchodzący w skład parku narodowego, albo
    3. wpisany do rejestru zabytków;
  2. związany z gospodarką leśną, zajęty pod wykorzystywane dla potrzeb gospodarki leśnej: budynki i budowle, urządzenia melioracji wodnych, linie podziału przestrzennego lasu, drogi leśne, tereny pod liniami energetycznymi, szkółki leśne, miejsca składowania drewna, a także wykorzystywany na parkingi leśne i urządzenia turystyczne.
Następna strona





Nr 2
(październik 2012)

Dla ustalenia odpowiedzialności sprawcy bez znaczenia pozostaje fakt, czy jest to las cudzy, czy jego własny. Wykroczenie to popełnić może również właściciel czy posiadacz lasu puszczając psa luzem. Wynika to z faktu, iż przedmiotem ochrony wykroczenia z art. 166 kw., jest zapewnienie niezakłóconych warunków bytowania zwierzętom leśnym. Jeżeli osoba która puszcza w lesie psa luzem wejdzie w posiadanie zwierzyny, to takie zachowanie stanowi już przestępstwo kłusownictwa stypizowane w przepisie art. 53 pkt 6 ustawy prawo łowieckie, za które grozi kara pozbawienia wolności do lat 5.

Okoliczność wyłączająca odpowiedzialność (art. 166 k.w.)

Puszczenie psa w lesie w ramach czynności związanych z polowaniem (organizowanym przez Polski Związek Łowiecki) wyłącza odpowiedzialność za wykroczenie z art. 166 k.w.

Regulacja ta wynika również z przepisu art. 9 ust. 1 pkt. 2 ustawy z dnia 13.10.1995r., - prawo łowieckie, który stanowi, iż istnieje zakaz - poza polowaniami i odłowami, sprawdzianami pracy psów myśliwskich, a także szkolenia ptaków łowczych, organizowanymi przez Polski Związek Łowiecki - płoszenia, chwytania, przetrzymywania, ranienia i zabijania zwierzyny. Jednakże polowania z użyciem chartów lub ich mieszańców, stanowi przestępstwo określone w przepisie art. 53 pkt. 2 ustawy z dnia 13.10.1995r., prawo łowieckie, za które grozi kara pozbawienia wolności do lat 5.

Myśliwy nie może już odstrzelić psa

Do końca 2011 roku myśliwi często korzystali z przepisu art. 33a ust. 3 ustawy z dnia 21.08.1997r., o ochronie zwierząt, który uprawniał ich do zastrzelenia psa pozostającego bez opieki i dozoru człowieka na terenach obwodów łowieckich z odległości większej niż 200 m od zabudowań mieszkalnych, jeżeli stanowił zagrożenie dla zwierząt dziko żyjących, w tym łownych. Z dniem 1 stycznia 2012 roku przepis art. 33a ust. 3 ustawy z dnia 21.08.1997r., o ochronie zwierząt został zmieniony i dzierżawca lub zarządca obwodu łowieckiego może: pouczyć właściciela psa o obowiązku sprawowania kontroli nad zwierzęciem, albo odłowić psa i dostarczyć go właścicielowi, a jeżeli ustalenie tej osoby nie jest możliwe - dostarczyć do schroniska dla zwierząt. Odłowienie i dostarczenie psa odbywa się na koszt właściciela.

Następna strona





Nr 2
(październik 2012)
W parkach narodowych i rezerwatach przyrody karalne jest już samo wprowadzenie psa na ich teren. Zakaz ten wynika z przepisu art. 15 ust. 1 pkt 16 ustawy z dnia 16.04.2004r., o ochronie przyrody, który stanowi, iż w parkach narodowych i rezerwatach przyrody zabrania się wprowadzania psów na obszary objęte ochroną ścisłą i czynną, z wyjątkiem miejsc wyznaczonych w planie ochrony oraz psów pasterskich wprowadzanych na obszary objęte ochroną czynną, na których plan ochrony albo zadania ochronne dopuszczają wypas.

Naruszenie powyższego zakazu, jeżeli będzie miało charakter umyślny, będzie stanowiło wykroczenie z art. 127 pkt 1 ustawy o ochronie przyrody, za które grozi kara aresztu (w wymiarze od 5 do 30 dni) lub grzywny (w wymiarze od 20 złotych do 5 tysięcy złotych).


Autor artykułu:
Małgorzata Karcz, radca prawny, właściciel Kancelarii Prawnej Veritas w Bielsku-Białej, redaktor naczelny "Biuletynu Prawnego", m.karcz@kancelaria-veritas.pl