Nr 16
(grudzień 2013)

Uprawnienia osoby wezwanej w charakterze świadka do sądu w postępowaniu cywilnym

Osobom wezwanym do sądu w charakterze świadka przepisy prawa nakazują osobiste stawiennictwo. Za nieusprawiedliwione niestawiennictwo osoby wezwane w charakterze świadka mogą zostać ukarane grzywną.

Termin stawienia się takich osób do sądu często pokrywa się z czasem, w którym wykonują one obowiązki pracownicze. Zgodnie z §6 Rozporządzeniem Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 15 maja 1996 r. w sprawie sposobu usprawiedliwiania nieobecności w pracy oraz udzielania pracownikom zwolnień od pracy, pracodawca jest obowiązany zwolnić pracownika od pracy na czas niezbędny do stawienia się na wezwanie sądu, a więc uczestnictwo w procesie sądowym stanowi usprawiedliwioną nieobecność w pracy.

Dowodem, który usprawiedliwia nieobecność w pracy pracownika wezwanego do stawienia się w sądzie, zgodnie z treścią §3 pkt 4 ww. rozporządzenia jest imienne wezwanie wystosowane przez sąd do osobistego stawienia się pracownika w charakterze świadka, zawierające adnotację potwierdzającą stawienie się pracownika na to wezwanie.

Zasadniczo, za czas zwolnienia od pracy niezbędny do stawienia się na wezwanie sądu pracownikowi nie przysługuje prawo do wynagrodzenia. Ma on jednak ma możliwość uzyskania rekompensaty pieniężnej z tytułu skorzystania ze zwolnienia od pracy. Zgodnie z treścią art. 85 i nast. Ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych świadkowi przysługują:

  • zwrot kosztów podróży - z miejsca jego zamieszkania do miejsca wykonywania czynności sądowej na wezwanie sądu - w wysokości rzeczywiście poniesionych, racjonalnych i celowych kosztów przejazdu własnym samochodem lub innym odpowiednim środkiem transportu,
  • zwrot kosztów noclegu oraz utrzymania w miejscu wykonywania czynności sądowej,
  • zwrot zarobku lub dochodu utraconego z powodu stawiennictwa na wezwanie sądu.
Następna strona





Nr 16
(grudzień 2013)

Wysokość kosztów, o których mowa powyżej, a także utratę zarobku lub dochodu, oraz ich wysokość świadek powinien należycie wykazać.

W razie skorzystania przez pracownika ze zwolnienia od pracy, pracodawca wydaje zaświadczenie określające wysokość utraconego wynagrodzenia za czas tego zwolnienia w celu uzyskania przez pracownika od właściwego organu rekompensaty pieniężnej z tego tytułu, chyba że obowiązujące u danego pracodawcy przepisy prawa pracy przewidują zachowanie przez pracownika prawa do wynagrodzenia za czas zwolnienia.

Prawo do żądania wskazanych wyżej należności przysługuje osobie wezwanej w charakterze świadka, jeżeli się stawiła, choćby nie została przesłuchana. Jeżeli dana osoba została wezwana w charakterze świadka w kilku sprawach na ten sam dzień, przyznaje się jej te należności tylko raz. Świadkowi, który zgłosił się bez wezwania sądu, należności wskazane powyżej mogą być przyznane tylko w wypadku, jeżeli został przesłuchany przez sąd.


Autor artykułu:
Agnieszka Nowakowska-Długosz, radca prawny,
Kancelaria Radcy Prawnego, ul. Piastowska 1 lok. 34, Bielsko-Biała,
tel. 691 554 228, kontakt@kancelaria-nowakowska.pl